Eindhovens Icoon

Eindhovens Icoon

sep 20

Mijn vriendin is sinds kort verbannen uit Den Haag, ze voldeed niet meer. Haar houten kop paste niet in de Haagse visie. Na jarenlange trouwe dienst moest ze vertrekken terwijl er niet eens sprake was van houtrot. Ze misstond tussen al het kunststof.
Dus nu is het een feit, ons Evoluon staat niet meer in Madurodam, wat een verlies voor Nederland in het klein.

In Eindhoven ging het er heel anders aan toe. Velen van ons togen naar de expositie ‘Brain Experience’.
Mijn man en ik waren op een zonnige zondagmiddag ook op weg naar de expo.

‘Hoe kun je nu verliefd zijn op een gebouw?’ vroeg mijn man aan mij terwijl hij me al fietsend met een lichtelijk verwijtende blik aankeek. ‘Dan spoor je niet hoor!’
‘Nou, verliefd, verliefd. Ik koester al jaren warme gevoelens voor het bouwwerk’, probeerde ik mijn eerdere uitspraak wat te verzachten.
‘En het is trouwens een zij.’

Ondertussen waren we bij het onderwerp van ons gesprek aangekomen. Snel zette ik mijn fiets op de standaard en strekte mijn beide armen wijd uit alsof ik het architectonische hoogstandje wilde omarmen.
‘Een zij?’ vroeg mijn man.
‘Ja, kijk dan’, zei ik bijna ademloos, ‘haar vele ramen zijn als de ogen van een zorgzame moeder. Ze is pas strak in de lak gezet waardoor ze toch haar jeugdige uitstraling behoudt. Bovendien was ze als jonge meid al op haar toekomst voorbereid en koos ze voor de techniek.
Verder is ze mooi, rond en duur in het onderhoud. Nee, het Evoluon is absoluut vrouwelijk.’
Totaal overrompeld door mijn woorden zette mijn man zijn fiets op slot, liep naar de ingang en kocht twee kaartjes voor de expositie. Met kloppend hart liep ik naar binnen.
We werden verwelkomd door een butler, een robot uiteraard.
Eenmaal binnen vermaakten we ons de hele middag opperbest met allerlei snufjes en weetjes over ons brein. Zó had ik de binnenkant van mijn hoofd nog nooit bekeken, wat speelde zich dáár een hoop af. Met een wijzer brein gingen we tevreden naar huis.

Busladingen vol Japanners, zoals in vroegere tijden, heb ik nog niet gezien. Maar ik had wel Duits horen praten en ik had veel kinderen met de tongetjes uit de mond ingespannen bezig gezien.
Voor mij is het duidelijk, onze Grand Old Lady is bezig met een come back. En ze doet het goed, volgend jaar heeft ze weer een expositie. Wedden dat we dan Japans horen in ons Evoluon?