Bejaarden

Bejaarden

okt 07

Bejaarde mensen kunnen heel gemeen zijn, ze houden je met plezier voor de gek. Als kind halen ze van alles met je uit, zoals kietelen, in de lucht gooien, op je billen kussen met geluid en grapjes maken. Ze hebben niet in de gaten dat de gevolgen van hun daden groot kunnen zijn.

Een bekende van mij was nooit agressief totdat een collega hem bij wijze van begroeting in de zijden kneep. Hij waarschuwde de ander te stoppen met dit gedrag. Het had geen effect, hij werd nogmaals gepord. Mijn kennis werd dol. Hij bewerkte zijn collega met een harde bezem. Dit voorval was de schuld van de opa van mijn kennis. Die kietelde hem vroeger vaak, net zolang totdat hij huilend smeekte om genade.

Mijn oom schilde zijn appeltje altijd met een Zwitsers zakmesje. Hij bewoog het mesje voor mijn neus heen en weer. “Zal ik jouw oortjes eraf snijden”? vroeg hij dan aan mij,” ik begin met rechts”. De hand met het mesje ging richting mijn oor, het grote rode gezicht van mijn oom erachter. Ik giechelde dan van schrik. Iedere keer als ik hem zag glimlachte ik breed om hem gunstig te stemmen, ik wilde mijn oren behouden. Ik ben nooit een fan geworden van padvinders met een zakmes.

Een tijd terug hadden bejaarden een eigen televisieprogramma waarin ze jongeren voor het gek hielden. Ze verschenen in beeld en probeerden hen te versieren, hasj te verkopen of omver te rijden met hun invalidenwagentjes. Het leek onschuldig, ze dachten dat het grappig was. Op een dag was ik met mijn man in Antwerpen en wilde een kledingwinkel in, mijn man bleef buiten op mij wachten. Op een bankje genoot hij van het zonnetje. Toen ik uit de winkel kwam, wilde een oude dame, die naast hem zat, mijn man aanspreken. Vlug stond hij op en kwam naar me toe. “Volgens mij is dat er zo een van dat tv programma, dat nemen ze toch in Antwerpen op”?, zei hij tegen mij. We gingen er snel vandoor en durfden niet achterom te kijken. Als bejaarden niet oppassen, zien we in elk oud dametje een potentieel gevaar en gaan we ze mijden, uit zelfbehoud.